Drodzy internauto-technicy tym razem dr dominique uraczy Was nieco inną zajawką. Aktualnie przedstawię Wam bardzo techniczne trio. Chodzi o trzy produkty, których środowisko to świat elektronicznej i czasem neurotycznej rozrywki. Trylogia: wipEot, wipEout2097 i wip3out stanowi sama w sobie rzecz kultową. Gierki te są tzn. future-racer'ami, co bardzo wymownie można przedstawić jako ostre, cyberpunkowe, ultraszybkie, wkręcające wyścigi pojazdów, które trzeba za wygląd skazać z miejsca na XXI wiek. Czaicie? Po prostu formula 1 z przyszłości. No ale dlaczego zaraz klimat techno? Nie sposób zaginać prawdy. Chodzi przede wszystkim o muzyczkę, którą to wprowadzono do gier i do tego z pięknym efektem. No, ale nie można też pominąć klimatu, który panuje w tych grach podczas używania. Ogólnie rzecz biorąc mówię o grach, jako o jednej całkowitej serii. Trzeba jednak wyraźnie wskazać na drobne lub duże różnice między produktami.


WipEout powstał w 1995 roku jako jeden z produktów ubocznych narodzin konsoli PlayStation. Dlaczego uboczny? Chodziło o to żeby pokazać moc nowego cacka, aby ludzie się nakręcili i kupili konsolę. WipEout'a zrobili chłopcy z Psygnosis, znanej już wtedy firmy komputerowej (scena Amigi i PC'ta). Nie wnikając jednak zbytnio w historię informatyki rozrywkowej, wipEout pokazywał nowe możliwości sprzętowe. Chodziło głównie o nową 32-bitową grafikę. Zresztą nie tylko na konsolach (Sega Saturn, PlayStation), bo i na pecetach można było w gierkę pograć i środowisko 3-D podziwiać. Gra pozostała jednak w cieniu innych tytułów nieco bardziej komercyjnych. Może dlatego, że jak na tamte czasy była strasznie trudna, prawdziwy hard-core! Znalazło się jednak grono maniaków, których wkręciła gierka maksymalnie. Dlaczego? Tak jak wspomniałem na wstępie, klimat szybkich, wyścigów, grafika uderzająca po oczkach i do tego muza. Dobra już wyjaśniam, bo ściemniałem już za długo. Po prostu beaty zarzucają: Orbital, Chemical Brothers, Leftfield, Cold Storage. Jeszcze lepiej prezentowała się kolejna edycja gierki pt.: wipeout2097.

Tutaj przygotowano oczywiście lepszą grafikę, animację. Wprowadzono także piękny efekt świetlny. Teraz nasze pojazdy zostawiały już za sobą płynącą z silnika rakietowe albo laserowego błękitną smugę, wiecie ostra science-fictionowa zajawka. No to jest właśnie gra, która hipnotyzuje. Duży ekran, pad w dłoń i Was nie ma, a do tego z głośników obok płyną do Was basy i beaty następujących artystów: The future sound of london, Underworld, The Prodigy, Chemical Brothers, Fluke, Photek i Cold Storage. No teraz chyba sami rozumiecie, że jak na rok 1996 jest całkiem nieźle. Druga edycja wipeout'a stała się prawdziwym kultem. Ludzi związani z techno i posiadający PSX'a nie mogli nie zachwycać się tą gierką. One jest kultowa i w zasadzie bez wad. Cały klimat dopełnia oczywiście atmosfera panująca w gierce, tzw. design gry. Ludzie, nawet czcionka jest tam ściśle techniczna! Nie zapominając o masie logo'sów i napisów. Ciekawostką jest sponsoring wipeout'a2097 przez znanego RedBull'a. Do tego wszystkiego dochodzi motyw z wydanymi ścieżkami dźwiękowymi do dwóch części gierki. Dzięki temu o klimacie wipeout'a dowiedziały/dzieli się osoby nie związane z konsolką. Gdzieś w 1997 była w Pilonie maksymalnie undergroundowa impreza techniczna, nie wiem nawet co grali. W każdym bądź razie, był też telewizorek i pomykano w wipeoucika 2097. To był bardzo, ale to bardzo miłe. Kończąc powoli te osławianie wspomnę, że od miesiąca można już pograć w wip3out'a. Kolejna edycja jest jeszcze lepsza, szybsza i bardziej minimalistyczna. [wip3outimagelogo.jpg] Cóż wystarczy wejść na stronkę wip3out'a (linki na naszej stronie), aby przekonać się o klimacie panującym w grze. Ach ten modny minimal. Proste menusy i szary kolor. Dobra, a muzyka? Mixował ją djSacha (nie mylić z sachą), bo jest naprawdę nieźle. Housowe kawałeczki przeplatane drobnymi transikami, ale są jeszcze utwory takich gwiadz jak: Chemical Brothers, Underworld, Orbital, Propellerheads czy Paul van Dyk. Ostatecznie chcę stwierdzić, że wip3out, ale w zasadzie cała seria wipeout'ów to bardzo ostra techniczna faza w gierkach. Kultura nowobrzmieniowej, technicznej muzyki weszła już w wiele dziedzin życia kulturalnego, gry nie były bastionem trudnym do obalenia, bo choćby przez samą swoją platformę, czyli elektroniczne mózgi mocno są utwierdzone w nowoczesności naszego świata, a poczekajcie jeszcze trochę; wydaje mi się, że będzie nieźle, przynajmniej jeżeli chodzi o możliwości pogrania w nieco innej, bardziej cyfrowej rzeczywistości...

Niech Beaty będą z Wami!